enkel de kus

Ik ben je naam vergeten, niet je kus,
hoe je je lippen drukte op de mijne,
onze ogen sloten om samen te dromen.

Ik weet nog hoe de tijd ons even ontweek,
we doof werden voor de wereld rondom ons, 
en ademloos genoten van wij bij elkaar.

De dromen die we droomden, onvoltooid,
onaangeroerd, ze wachten aan mijn lippen,
vergeten ben ik ze niet, maar wel je naam.

 

Ik zie je stil dromen

Ik zie je stil dromen
van een ver land,
een strand voor jou alleen,
een zee die voor je speelt, 
met de golven, met dolfijnen,
van zand zacht op je benen, 
een wind, die je kust, 
en zon om je heen.

Maar hoe de zon ook straalt, 
jij straalt nog harder, 
droom ik met je mee.

Ik ken niet eens je naam

Ik kan je niet vergeten,
al ken ik niet eens je naam,
maar ik weet nog wel de datum,
en de plaats waar je hebt gestaan.

Ik zie nog steeds je lange haren,
hoe ze vielen langs je rug,
en hoe de wind er zacht mee speelde,
het komt allemaal weer terug.

Hoe je vrouwelijk kon wezen,
door gewoon daar maar te staan,
ik wil je wel gaan zoeken,
maar ik ken niet eens je naam.

Ik leef mijn droom

Ik leef mijn leven,
ik heb mijn droom,
mijn leven, mijn droom,
alles in één persoon.

Allemaal voor mijn liefde,
mijn geliefde dat ben jij,
ik leef mijn droom,
om je glimlach te zien,
om je lach te horen,
om je hand te voelen.

Je bent mijn droom,
je bent mijn leven.
Ik leef mijn leven,
ik heb mijn droom.

Alles voor één persoon.

Met blote voeten

Geniet maar van de eerste stralen,
gooi je jas maar op de grond,
ruik het groen dat start te groeien.
Is de lucht nu niet gezond?

Voel de wind zacht door je haren,
hoor de vogels in de lucht.
Laat het werk maar even wachten,
je hebt nood aan deze vlucht.

Ga ook eens op blote voeten,
dat is goed voor je bloedsomloop,
maar bijt het gras in uw tenen,
sta je in een mierenhoop.

Slapengaan

Beneden aan de trap,
nam ik de eerste tree,
het was een hele kleine stap,
toch viel het echt niet mee.

Ik wilde niet naar boven,
ik wilde niet naar bed.
Mijn mama zie, ‘Je moet gaan slapen’,
maar ik had net zoveel pret.

Ik draaide me nogmaals om,
maar zag daar al een monoloog,
dus stap voor stap, ging ik,
ging ik gedwee omhoog.

Gelukkig had mijn droom,
mijn speelgoed meegebracht,
en dromen, dromen dat ik deed,
ik droomde de ganse nacht.

Zeemansgraf

Daar waar het water

grijpt naar de zon,

het rustig te slapen legt

in een prachtig cocon.

Daar waar de zon

het water verkleurt

als dank voor de rust,

voor de nacht openscheurt.

Zover wil ik gaan,

daar wil ik verder dromen,

bij zon en bij water,

in golven thuiskomen.

Genezen

In gedachten kan ik winnen,

dus kan ik ook winnen in het echt,

strijden tegen mijn eigen lichaam,

winnen als ik hard genoeg vecht.

In gedachten kan ik winnen,

volhouden is wat ik moet doen,

blijven dromen van een toekomst,

me van het innerlijk kwade ontdoen.

In gedachten kan ik winnen,

is de ziekte reeds voorbij,

kan ik leven als een ander,

is mijn lichaam terug van mij.

 

Waarom zou ik ontwaken?

Met doorbloede ogen

die in tranen verdrinken,

sleep ik mij door de dag,

de dag die niet mocht zijn.

Nauwelijks kan ik ademen,

verdriet verscheurt mijn hart.

Ik houd vol opdat,

ik vanavond weer slapen mag.

Daar zie ik jou terug,

in mijn droom.

Dan zijn we weer hoe

het zou kunnen zijn.

Bij jou herleef ik weer.

Ik houd je vast, jij kust me.

Gelukkig in mijn droom.

Waarom zou ik ontwaken?

Een kus

Geef me toch

dat ene kusje.

Geef me toch

die ene zoen.

Zachtjes kan ik

dan gaan slapen.

Dat is wat ik

graag wil doen.

Geef me toch

dat ene kusje.

Geef me toch

die ene zoen.

Ik neem hem mee

in mijn dromen

en laat je de kus

nog eens overdoen.

Is je droom je mensenleven?

Dromen wij onze dagen,
gecontrolleerd, georganiseerd,
om weer tot rust te komen
voor de 'droom' ons transporteert.

Transporteert je in kortverhalen,
leven wij soms total loss.
Dan weer vluchten voor een vreemde.
Wordt de held in je epos.

Terug een dag om te bekomen
van het dromen in de nacht,
van het misschien wel echte leven
dat bij het slapen op ons wacht.