Liefde in stilte

Ik kus je wang,
zeg je slaapwel,
je ademhaling traag.

En fluister zacht:
‘Ik hou van jou’,
mijn laatste zin vandaag.

Je zegt niets terug,
maar hoort het wel,
schuift dicht tegen me aan.

De liefde stil,
wij bij elkaar,
samen slapengaan.

Tot morgen zon

De zon ebt weg,
legt haar stralen zacht
op het water neer.

Afscheid aan de horizon,
haar glimlach
kleurt de wolken.

Ik wuif naar haar,
zij werp me nog
een laatste schaduw toe.

Net als de zon,
verdwijnt mijn schaduw
onder het deken van de nacht.

Slaap zacht.

Slapengaan

Beneden aan de trap,
nam ik de eerste tree,
het was een hele kleine stap,
toch viel het echt niet mee.

Ik wilde niet naar boven,
ik wilde niet naar bed.
Mijn mama zie, ‘Je moet gaan slapen’,
maar ik had net zoveel pret.

Ik draaide me nogmaals om,
maar zag daar al een monoloog,
dus stap voor stap, ging ik,
ging ik gedwee omhoog.

Gelukkig had mijn droom,
mijn speelgoed meegebracht,
en dromen, dromen dat ik deed,
ik droomde de ganse nacht.

Eindelijk slaap

het is kwart na drie

en ik slaap

nog niet

nog niet

drie

kwart

ik slaap

nog niet

slaap niet

slaap wel

slaapwel