wat duurt de dag vandaag

wat lijkt een dag
een eeuwigheid
zonder zoen
zonder lach
zonder jou
even vast te houden

zonder zwijgen
zonder woorden
geen ik hou van jou
niets dat blinkt
blinkt in je ogen
geen even aanraken

ik mis je armen
je omhelzing
je haar te ruiken 
als ik je kus

wat duurt een dag
een eeuwigheid

wat duurt de dag vandaag

enkel de kus

Ik ben je naam vergeten, niet je kus,
hoe je je lippen drukte op de mijne,
onze ogen sloten om samen te dromen.

Ik weet nog hoe de tijd ons even ontweek,
we doof werden voor de wereld rondom ons, 
en ademloos genoten van wij bij elkaar.

De dromen die we droomden, onvoltooid,
onaangeroerd, ze wachten aan mijn lippen,
vergeten ben ik ze niet, maar wel je naam.

 

Een onbestaande liefde

Ik weet je wou me groetjes sturen,
en vele hartjes in een brief,
maar je wist me niet eens wonen,
toch vind ik de gedachte lief.

Ook ik heb je geschreven,
verzegeld met een kus,
maar mijn brieven vonden niet
de weg naar de brievenbus.

Een onbestaande liefde,
binnenskamers in ons hart,
ik zal mijn brieven koesteren,
in een leven vol van smart.

 

Als jij slaapt, ben ik wakker

Ik kijk hoe je hand naast je hoofd ligt,
en hoe jij zachtjes ademt,
en soms zachtjes snurkt,
en hoe je lippen om een kus vragen,
maar ik ze niet kus, 
om je niet wakker te maken. 
Ik zie dat je droomt,
misschien over mij, 
dat jij ligt te slapen, en dat
ik kijk hoe je hand naast je hoofd ligt,
en hoe jij zachtjes ademt, 
en soms zachtjes snurkt, 
en hoe je lippen om een kus vragen, 
maar ik ze niet kus, 
om je niet wakker te maken.

Verdriet overspoelde mijn hart

Ik zal nooit het verdriet vergeten
dat mijn hart overspoelde,
nooit vergeten hoe jij,
reeds een stukje van mij,
ook mijn verleden werd
met een laatste kus,
terwijl onze betraande ogen
intens zochten naar 
het langer bij elkaar blijven,
het blijven dat niet kon bestaan,
enkel nog die laatste kus,
onze betraande ogen en, 
verdriet dat mijn hart overspoelde.

Je lieve woorden

Omarm me, zomaar, kus me zachtjes,
laat je hand in mijn hand rusten en
leg je hoofd maar op mijn schouder,
geef me je lach, de fonkel in je ogen,
laat me je lieve woorden horen.

Ik zal je ook omarmen, zomaar, zachtjes kussen,
je hand in mijn hand laten rusten en
leg je hoofd, verpoos maar op mijn schouder,
lachen doen we samen, kijken naar elkaar,
terwijl ik luister naar je lieve woorden.

 

Afdruk van een kus

Hier onder de bruine bladeren,
liggen de herinneringen aan het jou,
verborgen voor de komende winter,
verborgen voor de sneeuw en kou.

En hoe de wind ook waait en blaast,
ik ruik nog steeds het frisse groen,
het zomerse gras, de geurige bloemen,
ik voel nog steeds je eerste zoen.

Hier onder de bruine bladeren,
onder een dikke laag humus,
ligt de start van onze liefde,
de afdruk van die eerste kus.

Zoute druppels

Toen vaarwel voor de deur stond,
ons geluk voorgoed voorbij,
zag ik tussen al onze tranen,
geen hoop voor jou, voor mij.

Een laatste kus heb je me gegeven,
echter, voor woorden was er geen tijd,
zo werd de kus nat van tranen, 
het moment van ons afscheid.
 
Vandaag proef ik nog je zachte lippen,
als tranen rollen naar omlaag,
in de vorm van zoute druppels,
want ik zie je nog dolgraag.

Liefde in stilte

Ik kus je wang,
zeg je slaapwel,
je ademhaling traag.

En fluister zacht:
‘Ik hou van jou’,
mijn laatste zin vandaag.

Je zegt niets terug,
maar hoort het wel,
schuift dicht tegen me aan.

De liefde stil,
wij bij elkaar,
samen slapengaan.

Champagne

De bubbels in mijn glas

ontsnappen aan de rand.

Het jaar is weer voorbij,

geven iedereen een hand.

Een handje en een kusje

en wensen groot en klein.

Ik zie de bubbels in mijn glas,

had toch liever een glas wijn.

Een kus

Geef me toch

dat ene kusje.

Geef me toch

die ene zoen.

Zachtjes kan ik

dan gaan slapen.

Dat is wat ik

graag wil doen.

Geef me toch

dat ene kusje.

Geef me toch

die ene zoen.

Ik neem hem mee

in mijn dromen

en laat je de kus

nog eens overdoen.