Rozen en koffie

Duizend rode rozen,
zilver voor je pols,
een kus zacht op je lippen,
ontbijt zomaar op bed.

Niets is ervan geworden,
ik ben nog steeds alleen, 
ik droom van de gedachten,
terwijl ik koffie zet.

ontbijt met liefde

ik zal de koffie zetten,
zet jij de borden klaar,
en als we samen ontbijten,
vullen we liefdevol elkaar

met woorden om van te houden,
met zinnen warm en zacht,
over wonderen van liefde,
zoals maanlicht in de nacht

en als we de tafel ruimen,
en ik droog en jij wast af,
zal ik je lief toefluisteren,
dat ik je oneindig graag mag.

Je hoeft geen brood te snijden

[aan de dood] je hoeft geen brood te snijden
ik neem wel een boterkoek
ik breng wel melk en fruitsap
voorzie jij dan koffie, alsjeblieft

en als we dan samen mogen eten
kunnen we wat praten met elkaar
over duinen, zee en strand
of spreken de bergen je meer aan

we kunnen redetwisten over muziek
vanzelfsprekend ook over literatuur
en heb jij ook een kat of hond
wat doe jij op een vakantiedag

ik zie ons daar al samen eten 
en keuvelen over alles en niets
misschien, wie weet, misschien
worden we wel vrienden voor het leven

Ergens gelukkig

Ik blader door het dagblad,
maar lees de knipsels niet,
ik kan geen aandacht houden,
mijn hart zit vol verdriet.

De koude koffie houdt gezelschap,
je foto trillend in mijn hand,
tranen vallen op mijn schoot,
door droefenis overmand.

In de tuin hoor ik de vogels,
zie reeds bloemen in het gras,
maar in mijn ziel blijft het winter,
koud en donker mijn alias.

Zonder jou enkel maar treurnis,
in de duisternis met pijn,
elders zal de zon wel schijnen,
hoop dat jij er gelukkig kan zijn.

Een verloren hart

Bij het aanbreken van de dag,
droog ik de tranen op mijn kussen,
en sleep me naar een ontbijt,
van koffie en oude boterhammen,
belegen met eenzaamheid.

Naast mijn spiegelbeeld op de ruit,
zie ik plots de jouwe zitten, je lacht,
en als je handen naar me reiken,
wil ik dat je er echt bent,
en durf niet om te kijken.

Maar ook je lieve schim vervaagt,
je handen die naar me reiken,
je fonkelende ogen, je liefdevol gelaat,
ik heb mijn hart aan je verloren,
maar voor ons is het te laat.

Eenzame koffie

De koffie geeft me warmte,
maar troost vind ik er niet,
en een zakdoek vol met tranen,
droogt nauwelijks mijn verdriet.

Ik kan je ogen niet vergeten,
zie je daar nog voor me staan,
kon ik de toekomst maar herschrijven,
dan kwam er nooit een einde aan.

Dan was er een lang en gelukkig,
een sprookje voor jou en mij,
nu heb ik alleen wat koffie,
gemaakt van cichorei.

Een koffie

Het brood wordt gesneden,
confituur en beleg,
een glaasje fruitsap,
geluk onderweg.

De ochtend ontwaakt,
met de zon in mijn hart.
De liefde voor 't leven,
een geweldige start.

Ik ben hier gelukkig,
gelukkig en tevree.
ik en mijn koffie,
gezellig met z'n twee.

Jij en ik

Het brood wordt gesneden,
confituur en beleg,
een glaasje fruitsap,
geluk onderweg.

De ochtend ontwaakt,
met de zon in mijn hart.
De liefde voor 't leven,
een geweldige start.

Ik ben hier gelukkig,
gelukkig en tevree.
Ik en mijn koffie,
gezellig met z'n twee.