Rozen en koffie

Duizend rode rozen,
zilver voor je pols,
een kus zacht op je lippen,
ontbijt zomaar op bed.

Niets is ervan geworden,
ik ben nog steeds alleen, 
ik droom van de gedachten,
terwijl ik koffie zet.

Want in de droom

Al jaren zie ik je in mijn dromen,
maar vanavond ben je echt,
we zullen elkaar ontmoeten,
onze liefde, mooi, oprecht.

Plaats en tijd werden geregeld,

kaarsen en bloemen op de tafel gezet,
mooie muziek die ons niet zou storen,

in ons allereerste echt gesprek.

Vanavond, kom jij in mijn leven

is er hoop op een samenzijn,

maar de kaarsen en de bloemen,

zijn enkel maar een rookgordijn.

De muziek draait enkel voor mij,
ik ben vergezeld door eenzaamheid,
jij lieve engel, lieve droom,
wordt nooit een werkelijkheid.