als een huis vol lege dozen

als een huis 

vol lege dozen

is mijn hoofd

zonder boeken

is mijn maag

zonder eten

is mijn hart 

zonder jou

Nav. blowup 7 Azertyfactor.be (http://azertyfactor.be/kans-detail/197/blow-up-week-7) - foto van P. Bardyn
 

Eenzaam in de leegte

Onder de stralen die nooit schijnen,
in de regen die niet valt,
bij de wind die nooit zal waaien,
op de plaats waar het leven stil valt,
cirkelen gieren in het rond,
ook al ben je niet gewond.

Het leven laat je los,
geen schaduw aan je zij,
eenzaam in de leegte,
de toekomst al lang voorbij,
trippelen gieren op de grond,
eten tot de morgenstond.

Herbeginnen

Op mij moet je niet wachten,
laat mij hier nu maar staan,
hier heb ik mijn plaats gevonden,
jullie mogen verder gaan.

Neen, je moet niet meer omkijken,
heel alleen is wat ik wil,
laat de wereld verder draaien,
ik wacht wel op een nieuw begin.

Ik zal alles zien verdwijnen,
zonder afscheid, zonder traan,
ik bouw iets nieuws op om voor te leven,
ik herbegin weer van voor af aan.

Verloren vriendschap

Samen vind je niet alleen,

stilvallen op een lege muur,

de dialoog weg uit onze cultuur.

Waar is de vriendschap heen?

Wij zoeken wanhopig in het rond,

zien het niet voor ons,

geven geen respons,

jij en ik, vanbinnen zwaargewond.

Wij zoeken, zoeken zonder kijken,

we horen zonder zien,

een voluit ja werd een misschien,

zelfinzicht blijven we ontwijken.

Hier stopt het welbehagen,

rust een ver verleden,

enkel twijfels in het heden,

ons gemoed terneergeslagen.

Hier eindigt onze samenleving,

leven met mekaar

werd leven naast elkaar,

vriendschap een hunkering.

Het stille verdriet

Ik voel de krassen in mijn ziel,
maar toon alleen maar kracht,

verscheurd door hartenleed,

houd ik me vast aan macht.

Zie je mij als groot en sterk,

voel ik me zwak en hulpeloos.

Zie jij me als een toeverlaat,

is mijn ik al even broos.

Wie ziet mijn tranen,

als ik enkel binnenin huil.

Wie ziet het stille verdriet,

als ik me achter een glimlach schuil.

Waar is mijn zomer?

De tuin is stil zonder jou,

geen groen in de bomen,

geen kleur in het gras,

de tuin is stil, kil en kou.

De zon probeert nog

maar kan niet verhinderen

dat hij een leegte blijft.

Schoonheid is gezichtsbedrog.

Ik tel de dagen, weken af,

hoop dat jij er snel weer bent,

de tuin weer een paradijs,

maar jij, zomer, bent nog veraf.

Eindig

Geen enkele gedachte.
De leegte voorbij.
Niets ben ik geworden.
Geen zijn meer in mij.

Vergeten in't leven.
Het blanco bestaan.
Een eenzame oude.
Een clown met een traan.

Ik ga heen van dit leven.
Niet rouwen om mij.
Op naar iets beters.
De leegte voorbij.