Ik herinner je

Ergens hebben we elkaar verloren, ergens,
ben ik vergeten afscheid van je te nemen,
hoewel, we allebei wisten dat het eindig was.

Met geen zin in een vaarwel voor lange tijd,
genoot ik van de dagen samen, stralend warm,
en zag niet dat je stilletjes van me weg ging.

En nu mijn vingers pijn doen van de koude,
mijn ogen tranen door de gure wind, herinner ik me,
lieve zon, die zomeravond dat je afscheid van mij nam.
 

Zoute druppels

Toen vaarwel voor de deur stond,
ons geluk voorgoed voorbij,
zag ik tussen al onze tranen,
geen hoop voor jou, voor mij.

Een laatste kus heb je me gegeven,
echter, voor woorden was er geen tijd,
zo werd de kus nat van tranen, 
het moment van ons afscheid.
 
Vandaag proef ik nog je zachte lippen,
als tranen rollen naar omlaag,
in de vorm van zoute druppels,
want ik zie je nog dolgraag.

Afscheid aan het perron

Ik voel het harde, koude raam,
terwijl ik je warme hand voelen wil.
Je fluistert me liefdevol toe.

Ik kan je woorden niet horen, maar
weet wat je me wilt zeggen,
want ik zeg hetzelfde tegen jou.

En als de trein begint te rijden,
afscheid een feit is, gooien we
een kus naar elkaars tranen.