Een wereld vol liefde

ik adem in mijn sjaal

de wereld op de ruit

het voelt daarbuiten o zo koud

toch straalt ze warmte uit

   

dromen bij water

een stad kan je niet verbergen
geluid stopt niet bij een muur
prikkeldraad houdt smog niet tegen
zelfs bij een zwembad valt er regen

en toch, en toch, mijn vriend
vind ik hier innerlijke rust
wanneer het water me draagt
naar een paradijselijk strand

Nav. blowup 6 Azertyfactor.be (http://azertyfactor.be/kans-detail/196/blow-up-week-6) - foto van Tomas Bachot

De astronaut

als ik sterf 
schrijf dan neer
dat ik de aarde zag
hoe zij daar zweefde
ademde, leefde,
hoe graag ik haar wel mag
het blauw op zwart
het wit op blauw
het licht van dag en nacht

als ik sterf 
schrijf dan neer
dat ik de aarde zag
een plek die leeft
vol dynamiek
een eigen hartslag
van zand, van water
van bergen en ijs
van ritmes hard en zacht

als ik sterf 
schrijf dan neer
dat ik de aarde zag
een bol die blonk
uitblonk van leven
ik oprecht van slag
ik voelde tranen
weende ze oprecht
de aarde, dat is leven

de aarde, dat is echt 

Je naam in het zand

Ik zoek je naam in het zand,
waar ik het eens geschreven had.
De naam is weg, zo ook ben jij,
mijn wereld is uiteen gespat.

De vlinders in mijn buik,
verdronken in het verdriet,
ik zoek nog steeds naar adem,
maar zuurstof vind ik niet.

De wereld die blijft draaien,
golven slaan voor me neer,
en ik zoek je naam in het zand,
ik zoek je elke dag weer.

Bestaan

Wandelend, verzonken,
in het groen geknipt op maat,
met de bomen in de verte,
de natuur, mijn toeverlaat.

De wind speelt met de halmen,
vertelt een zwoel verhaal,
en ik op blote voeten,
voel mij fenomenaal.

Ik voel de wereld voor me buigen,
gebied ze om weer recht te staan,
want ik ben het die moet buigen,
dankzij haar kan ik bestaan.


 

Het einde van de wereld

Op de radio liep het liedje “Show me how to love you” van Sarah Brightman naar haar laatste noten.  De presentator kwam terug ten tonelen en bedankte zijn onzichtbaar publiek voor het luisteren naar zijn radioprogramma.  Hij bedankte ook zijn medewerkers achter de schermen en sloot de uitzending af met het uitnodigen van zijn luisteraars voor een nieuw lucratief programma volgende week, zelfde tijd, zelfde zender.

Er vielen enkele seconden stilte voordat de klok begon te tikken naar het middagnieuws.  Vier tikken, tik …, tik …, tik… , tik en dan het deuntje van het middagnieuws.  En zo was het weer tijd voor de zachte maar o zo zakelijke vrouwenstem die hij al jaren elke middag aanhoorde.

“Twaalf uur, middagnieuws.  Het KMI verwacht voor de komende dagen zware buien met plaatselijk sterke tot zeer sterke rukwinden.  De temperatuur overdag hangt rond een acht graden.  Aan de kust kan de temperatuur wat hoger klimmen.  Vannacht zal de temperatuur over het hele land dalen onder nul.  Goedemiddag, de hoofdpunten in dit journaal zijn de verdere escalatie van het geweld tussen Syrië en Turkije, de verschillende aardbevingen die de wereld hebben getroffen in de laatste dagen en de politieke onmacht van de Federale Regering met betrekking tot de communautaire twisten tussen het Vlaamse en Waalse parlement.”

Er klonk eventjes geritsel van bladzijden en toen vervolgde de vrouw het nieuwsbericht.  “Deze nacht zijn de Syrische steden Damascus, Hama en Latakia beschoten geweest met raketten door het Turkse leger als represaille van de bomaanslag gisterenmiddag in Istanboel waarbij 47 doden en 150 gewonden vielen.  Het slachtofferaantal van de aanval van deze nacht is nog onbekend, maar bronnen spreken van 200 doden en 650 gewonden.  De Syrische regering heeft alle mogelijke diplomatieke betrekkingen met Turkije verworpen en zullen militair weerstand bieden tegen Turkije.  De VN probeert alsnog te bemiddelen tussen de twee strijdende partijen, maar daarnaast heeft de NATO reeds manschappen en zwaar militair oorlogsmateriaal naar de Middellandse Zee gestuurd ter verdediging van het Turkse grondgebied.”

Met een kort deuntje worden we begeleid naar het volgende punt.  “De aardbevingen die zich de afgelopen dagen wereldwijd hebben voorgedaan, zouden volgens de Amerikaanse geoloog Andrew Hopsinkon een voorbode zijn van een nooit geziene plaatverschuiving die de wereld grondig zou kunnen veranderen.  Collega’s verwerpen deze theorie en zeggen dat deze enkel bijdraagt tot het doemdenken dat de aarde uit elkaar zou scheuren.  Ze verwijten Andrew Hopsinkon populisme om zijn boek te promoten dat hij schreef over de Maya kalender en het einde van de wereld vandaag op 21 december.  Er is niets abnormaals.  De aarde telt gemiddeld een 15.000 aardbevingen per jaar met een magnitude boven de vier.  Als er dan per toeval enkele zwaardere samenvallen, is dat zeker geen reden tot paniek.”

Een nieuw deuntje bracht ons naar het laatste nieuwsbericht.  “Vandaag werd de politieke onmacht van de Federale Regering

De wereld

In mijn hand

droeg ik de wereld.

Heel eventjes

was hij van mij.

Ik voelde al het leven.

Ik voelde vreugde,

voelde eendracht,

alle mensen zij aan zij.

Die ene seconde,

perfecte harmonie,

maar dan plots

was het voorbij.

In mijn hand

droeg ik de wereld.

Heel eventjes

was hij van mij.

Universum

Als ik een vlieg was, zou ik leven
tegen honderd in het uur.
Als ik een mug was, zou ik steken
want dat zit in mijn natuur.

Of een hondje of een katje
vertroeteld worden door de baas.
Of een ijsbeer op de noordpool
maar ik ben een mens, een mens helaas.

Ik kan wel honger hebben als een paard
en zo sluw zijn als een vos
of zo slim zijn als een uil
en zo sterk zijn als een os.

Maar ik zal altijd een mens zijn,
mens zijn zal ik helaas.
Niet zo vrij als al die dieren.
Gelukkig is er ook soelaas.

Ik sta van boven in de keten.
Ik ben sociaal, ik ben niet bang.
Ik kan lachen, denken, spreken.
Ik ben de ying, ik ben de yang.