Een slachtoffer van liefde

Eten doe ik nauwelijks,
er zitten vlinders in mijn buik,
en als ik aan je denk,
dan klopt mijn hart er bijna uit.
Ik dagdroom, ik vergeet, 
schrijf telkens weer je naam. 
Ik ben een slachtoffer van liefde,
hoop dat het nooit voorbij zal gaan.

De herfst

Ik zie de laatste vlinder vliegen,
eenzaam door de kille lucht,
zijn vleugels rillen van zijn lijfje,
voor de koude op de vlucht.

De bladeren verkleuren,
en dwarrelen rusteloos voorbij,
de zon staat niet meer zo hoog,
ze heeft met ons geen meelij.

En zo wordt blauw langzaam grijzer,
is er steeds wat minder licht,
verlaten kleuren onze wereld,
naar een duister evenwicht.

Tja, als de zomer is verdwenen,
en de herfst is nabij,
huilt de wind door de straten,
treuren de wolken boven mij.