de wind voelt anders aan

De wind voelt anders aan, kouder,
alsof hij weet dat het einde daar is.
En terwijl de sneeuwvlokken, 
de grijze lucht accentueren,
blaast de wind ze her en der.
Ze zijn met genoeg, genoeg
om zomaar overal te vallen.
Ik kijk naar de naakte bomen.
Geen boom geeft om wat gebeurt,
zij wachten, wachten op de lente.
 

Winterwens

Een lucht vol van verzuchting
terwijl het winter wordt.
Ik hoor de mensen denken:
'Hopelijk duurt hij dit jaar kort.'

Maar ik wil pakken sneeuw,
en ijspegels aan de dakgoot,
het voetpad ijsvrij maken
samen met een lotgenoot.

Ik wil het kraken als ik wandel,
met sjaal, muts en wanten aan,
ik wil kijken naar de plassen
hoe ze als ijs verder bestaan.

Ik wil de sneeuw horen
als ze van de takken valt,
leven met wit en duisternis
terwijl dag en nacht samenvalt.

Ik wil de ware koude voelen,
dik gekleed om niet te beven,
ja, een winter als oudsher,
zo een winter wil ik beleven.

Het vergeelde licht

enkel wat bladeren dwarrelden door de straten,

verlicht door oude verroeste straatlampen,

die nauwelijks meer gaven dan de volle maan

ze hoorden de laatste stappen naar huis gaan,

de luiken en deuren dichtslaan, en voelden

de koude terwijl sterren en maan verdwenen

en toen er niemand meer was, ook de bladeren

rust vonden, vielen de eerste sneeuwvlokken

rustig en eerbiedig in hun vergeeld licht

Stille muziek

Ik zie de zon, de blauwe lucht,
hoor vogels liefdevol fluiten.
Ik adem in en ruik het gras,
voel warmte me omsluiten.

De eerste stralen geven me,
een gevoel van welbehagen.
Toch denk ik met weemoed terug,
aan de koude winterdagen.

Want in het kraken van de sneeuw,
hoor ik een melodie,
van stilte en van eenvoud,
van pure poëzie.

Sneeuwvlokken

Witte vlokken

dwarrelen dansend

heen en weer.

Witte vlokken

vallen langzaam

voor mij neer.

Witte vlokken

vormen samen

één groot tapijt.

Witte vlokken

brengen sneeuwpret,

winterse heerlijkheid.