Een verkleurde foto

De foto is al wat verkleurd,
maar de herinnering nog fris,
hoe wij daar samen waren,
voorgoed geschiedenis.

We hoefden niet te spreken,
voelden elkaar perfect aan,
nu heb ik enkel nog die foto,
weet jij nog van ons bestaan?

Net als de oude foto,
kleurden wij ons leven in,
zonder dat we het wilden,
had het samenblijven geen zin.

Ik heb nog enkel je foto,
en je allerlaatste brief,
dat is alles wat er overblijft,
van jou, mijn hartendief.

Poëzie met fotografie III

Drie perspectieven in een treinwagon: de hond, het kind en ik

Poëzie met fotografie II

Poëzie met fotografie