je missen

ik verdrink

in de inkt

terwijl papier

verdriet opneemt

stukje voor stukje

echter, te weinig om

beter te voelen

te weinig om

te hopen op

herstel

blad per blad

je missen

vol tranen

in zwarte inkt

ik verdrink

Vloeibaar geluk

Ik mis de nachten,
de babbels om niets,
hoe wij samen waren,
het had gewoonweg iets.

Nu ben ik je verloren,
mijn wereld staat stil,
de woorden zijn eenzaam,
de nachten zijn kil.

Maar ik heb wat gevonden,
het kan niet meer stuk,
ik voel ons weer samen,
door vloeibaar geluk.