Geen tijd

Dit zal even moeten wachten,
het zal voor later zijn,
een andere keer misschien,
lukt het wel in die termijn?

Te kort duren de uren,
de seconden tikken weg,
in een dag maar 24 uur,
steeds zij wij onderweg.

In onze haast missen we dingen,
en kijken dan terug met spijt.
We hebben dan wel een horloge,
maar hebben nog steeds geen tijd.

Middernacht

Het is middernacht

en ik weet niet of ik slapen wil.

Morgen, vroeg op, maar

geen zand in de ogen, geen geeuw in de mond.

Het is middernacht

alles is rustig, alles is stil.

Morgen, vroeg op, maar

mijn pen staat te trillen, ideeën vliegen rond.

Het is middernacht.

Morgen, vroeg op.

Neen, ik ga nog niet slapen,

al ben ik morgen doodop.

Te laat

Ik had de tijd gevonden.
Hij lag daar in het gras,
tussen de klavers en de bloemen,
een ineengedoken karkas.

Ik heb hem zachtjes aangesproken
en nam hem in mijn armen vast.
Hij moest blijkbaar wat bekomen,
de tijd, die was overbelast.

We gingen rustig zitten,
genoten samen van de zon.
En wat zalig liggen soezen,
turen naar de horizon.

En plots was de tijd verdwenen.
Ik zat te lang op het terras.
Er moest nog heel wat werk gebeuren,
vaarwel rust en weer plankgas.