Rust tussen drukte

Als heersers van rust aanschouwen wij de drukte in de stad, 
het haastig heen en weer gaan van onbekenden, 
hoe ze ongeduldig wachten op het groen, 
terwijl wij kijken naar de rust van rood.

Opgejaagd als wilden, als schichten van het heden,
gaan ze ons voorbij, geen dag, geen groet, 
elk in hun eigen ruimte, vooruit, echter, 
de tijd zal hen inhalen, zoals altijd.

Hier in de stad, waar alles steeds sneller gaat, 
vinden wij rust op een zonnig terrasje, 
terwijl een ober holderdebolder 
ons twee kopjes koffie brengt. Wij genieten.

Zonder druk

Het regent dat het giet.
Regen klettert tegen de ruit.
En hoewel ik heel hard wisser,
zie ik niets, ik zie geen fluit.

Ik blijf maar kalm in de wagen
op een parking, weet niet waar.
Even tijd om uit te rusten
tot de hemel is weer klaar.

Een keertje alles rustig,
tussen druk en veel te druk.
Niets dat me kan opjagen.
Een moment van ik-geluk.